Forum Polskiego Kina

Jest, ale zaznaczyłem, że mocno przearanżowane. Tak więc słowa te padają w zupełnie innym miejscu, mianowicie .

_________________
My żyjemy!

Bagatela.... jak mawiał Ignacy Rzecki.

Nie powiem, że jakoś strasznie czekałem...ale jednak czekałem:) - wiadomo ''Lalka'' Bolesława Prusa, więc tutaj w Warszawie, nad Wisłą ciężko tak przejść obojętnie…
No i cóż, serial Maślony, Demirskiego, Dutkiewicz i innych to zdecydowanie bardziej wariacja, niż adaptacja. Ale przede wszystkim pastisz, oraz ten tarantinowski ślad. U tego reżysera najwyraźniej czerpiącego natchnienie z filmów autora ‘’Pulp Fiction’’ to nie pierwszy raz (choćby nagrodzony w Gdyni ''Kos" jakże momentami bliźniaczo podobny do ‘’Nienawistnej ósemki’’)
Pokrótce śmiesznie i brutalnie.
Jako rozrywka serial się sprawdza i mimo mojego początkowego zażenowania ? – sam nie wiem, a może zdziwienia z odcinka na odcinek coraz bardziej akceptowałem tę sensacyjną formułę zaproponowaną przez twórców. Formułę nie do końca poważną, bo ze sporym komediowym zacięciem. No bo jak inaczej traktować takiego Tomasza Łęckiego w świetnej, choć na pewno z początku budzącej opór aktorskiej propozycji Jacka Braciaka, czy filozoficzne wywody policmajstra (Mirosław Zbrojewicz). W ogóle w kilku istotnych dla tej historii przypadkach charakter postaci wyraźnie zmieniony względem oryginału. Jaskrawym przykładem będzie tu Ignacy Rzecki (Dariusz Chojnacki) o wiele bardziej przebojowy, energiczny i nie tak sentymentalny, niż ten którego znamy z kart powieści, a także wcześniejszych ekranowych wcieleń (Tadeusz Fijewski, Bronisław Pawlik). Na początku budził mój opór, ale z czasem, z kolejnymi odcinkami nawet polubiłem tę postać. Właściwie w tym wydaniu to bardziej kompan, równolatek Wokulskiego, niż ktoś w rodzaju wuja, mentora jak w oryginale.
Ta metamorfoza, większa też sprawczość dotyczy również Wokulskiego, Izabeli Łęckiej, czy barona Krzeszowskiego co siłą rzeczy musi rzutować na ciąg wydarzeń i tak też mamy w tym serialu. Samoistnie narzuca się tu ta tarantinowska niezgoda na wszystkim znane zakończenie i co z tym idzie, autorska propozycja finałowego rozwiązania. Jak w ''Pewnego razu w Hollywood", gdzie reżyser zmienia historię dotyczącą Sharon Tate i Romana Polańskiego.
Widząc ten rozrywkowy kierunek twórców netfliksowskiej ‘’Lalki’’ istotnie zastanawia rezygnacja z niektórych wątków, postaci które niewątpliwie byłyby dużym polem do popisu. Mam tu na myśli na przykład subiektów właściwie zredukowanych do jednej i do tego bezbarwnej figury. A popisywać reżyser Maślona się lubi - i nie mam mu tego za złe, choć pewien umiar by się przydał czasami, wtedy niektóre argumenty, pomysły nie tracą tak szybko swej mocy.
Jest w serialu kilka naprawdę kapitalnych momentów – choćby jedna, niezwykle zabawna scena z wynalazcą Ochockim ( Mateusz Król) gdy ten informuje Wokulskiego o sytuacji w ich wspólnym przedsięwięciu. Ale trafiaja sie też sceny wyraźnie mające być bardzo zabawne, czy szokujące, (bo w ten stan u odbiorcy też celują twórcy) - ale jednak przestrzelone.
Wizualnie jakoś specjalnie mnie ten serial nie oczarował. Na pewno nie oddał tej aury, magii z kart książki i wcześniejszych adaptacji (sklep jako miejsce właściwie nie zaistniał jak powinien) – choć rzecz jasna nie tylko zdjęcia, scenografia się do tego przyczyniły. W ogóle całe uwspółcześnienie i mocne zbrutalizowanie historii na pewno nie pomogło w tej kwestii.
Wyliczanka co jest, czego nie ma, co zmienione, co się podoba, a co nie mogłaby oczywiście trwać dalej, ale nie tym rzecz, więc na koniec wspomnę tylko o czymś jednak chyba najistotniejszym.
W tym serialu mamy miłość, więcej - miłość obustronną i to jest w tym wszystkim kluczowe - ta opowieść nie jest tak gorzka i beznadziejna co do losu bohaterów jak w oryginale. A czy Sandra Drzymalska i Tomasz Schuchardt oddali tę chemię pomiędzy postaciami w które się wcielili, to inna sprawa – to już niech każdy rozstrzygnie sobie sam.

_________________
...nie profesor, tylko satyr..

Ale wyobrażasz sobie, że taki Rzecki był weteranem walk 1848 roku? Bo ja nie bardzo. U Maślony to jest jakiś rozchwiany emocjonalnie i mało odpowiedzialny człowiek, który sprawia wrażenie kogoś, kto zgubiłby się w windzie. Jasne, że można było tę postać odmłodzić, dodać jej energii itp. Ale warto byłoby, by przy okazji miała ona choć trochę charakteru.

Tak, to też mi się akurat podobało, było swego rodzaju katharsis. Czy z obu stron była to miłość, to mam wątpliwości, ale przynajmniej obopólna fascynacja i zauroczenie.

A tak na marginesie - czy serial podobał się żonie?

_________________
My żyjemy!

Istotnie ten Rzecki jakiś pobudzony i trochę nieprzewidywalny, ale charakteru bym mu nie odmawiał -



Po szybkim wywiadzie spieszę z komentarzem żony
Zgadza sie z Tobą co do przekleństw i wulgaryzmów
Nie zgadza co do Rzeckiego
Najbardziej podobała jej się gra Papieża, czyli Adamczyka
Izabela bardziej niż Wokulski (też chodzi o grę), czyli tak jak dotychczas (wcześniejsze adaptacje) i nie ocenia, czy Wokulski pasował czy nie, bo według niej to nie była ''Lalka''

_________________
...nie profesor, tylko satyr..

Dobre i to.

_________________
My żyjemy!

Na razie obejrzałem 2 odcinki . Panowie to jest totalny absurd to jakaś komedia powinna być bo co chwila śmieję się głośno. No ta akcja z tym pistoletem na balu to już kuriozum szkoda, że Wokulski nie kręcił się dłużej po sali z pistoletem wycelowanym gdzieś w bok postrzelił by kilka osób między innymi operatora kamery .I ten książkowy poród na sali odbierany przez emancypantki I tu przypomniały mi się komedie z Leslie Nielsenem skojarzenie automatyczne . To na razie tyle . Jak obejrzę wszystko to napiszę moją opinię .

Wśród pojawiających się w stosunku do serialu zarzutów, ale i... pochwał znalazło się m. in. mieszanie gatunków. Zwolennicy tego zabiegu chwalili żonglowanie i mieszanie konwencji, natomiast przeciwnicy podkreślali, że to wygląda, jakby reżyser nie wiedział na co się zdecydować: czy kręci komedię właśnie, serial kostiumowy, pastisz, dramat czy może jakiś thriller. Końców wyszedł taki postmodernistyczny miszmasz, za którym ja nie przepadam.

_________________
My żyjemy!