Forum Polskiego Kina

Dwuczęściowy film fabularny z 1985 roku... z opóźniona wyraźnie premierą. Film swojego czasu bardzo mnie poruszył. Nie wiem? Może dlatego, Ze byłem wtedy w wieku (ciut nawet młodszy) od bohaterów? Opis ze strony Film Polski:
"Historia dwojga nastolatków o zupełnie odmiennych temperamentach, których połączyło niespodziewane uczucie. Marcin, mający za sobą narkomańską przeszłość, boi się powiedzieć o tym Kasi. Ta czuje, że chłopak coś ukrywa, lecz nie chce o nic pytać. Wzajemne niedomówienia sprawiają, że młodym coraz trudniej się porozumieć. Fałszywie interpretują fakty i w rezultacie ich związek zaczyna się rozpadać. Czy zdołają w porę uratować łączące ich uczucie? Czy Marcin przełamie własne zahamowania i nieufność wobec ukochanej dziewczyny?"
Z pewnością widzieliście ten film w TV... Wasze opinie, zdania, refleksje, recenzje?
Pozdrawiam serdecznie

Ja z tego filmu chyba najbardziej pamiętam występ Stanisława Soyki w jednej z części.I Katarzynę Chrzanowską.Sprzydałaby się reemisja

_________________
"Okrutne i smutne jest życie gdy świadomość odgadnie tendencyjną działalność duszy i ciała twego"
Helmut Nadolski,"Requiem dla van Gogha"

Próbowałem wczoraj oglądać. Niestety takie obyczajówki to nie dla mnie. Ze 20 minut wytrzymałem

_________________
Prawdziwych Polaków nie można kupić - Ryszard Filipski "Orzeł i reszka"

Szkoda... bo moim zdaniem to bardzo dobre kino psychologiczno-młodzieżowe - coś, czego dziś nie ma po prostu w naszej kinematografii
Pozdrawiam serdecznie

Ja na ten film patrzę przez pryzmat książki, którą poznałam dużo wcześniej niż ekranizację - film obejrzałam ze dwa razy, ale nie wiem, czy dziś by mnie wciągnął, raczej faktycznie kino młodzieżowe (choć nie wiem, czy dla współczesnej młodzieży nie trąci myszką).

Całkowicie nie kojarzę tego filmu. Chyba minał mojej uwadze. Jak widzę i tutaj na forum jakoś nie zaskoczył.
Generalnie lubię filmy z dawniejszych czasów o ówczesnej młodzieży. Lubię popatrzeć sobie na młodzież, której kiedyś o coś chodziło, na czymś jej zależało i o coś chcieli walczyć. Wiadomo że wtedy był inny, że tak powiem grunt, na jakim trzeba było układać sobie życia.
Ktoś w komentarzach zwrócił uwagę na prawdziwe relacje międzyludzkie jakie mozna tu doświadczyć. Dużo w tym jest...
To były czasy młodzieży której nikt nic nie dawał. Przynajmniej tak mi się wydaje. [!?] W każdym razie sceny odwagi młodzieży wobec przeciwnego jej świata (a może tylko światka? - sic!) z powiedzmy "Kung-fu", "Ostatni prom@, "Ostatni dzwonek" i pewnie wielu, wielu innych tytułów cieszy moje oko.

Jednak ten film jest całkiem inny. Jest właśnie psychologiczny. Jest cholernie mocny. A ten typ kina interesuje mnie chyba jeszcze bardziej.

Ta walka z demonami. Każdy je w sobie jakieś nosi. Czy o tym chce wiedzieć czy też nie? Środowisko jest też zawsze inne. I dlatego każdego walka z soba w sobie będzie inna.

Film zadaje pytanie ile razy mozna spaść na samo dno, potem podnieść się z niego i znów upaść, i aby udało sie jeszcze wygrać. Film kończy się przestroga i nie daje na to odpowiedzi. Jednak zakończenie jest bardzo wyraziste. To taki punkt kulminacyjny charakteryzujacy _____ . Daje całe pole do interpretacji.

Obejrzenie tego filmu choćby dopiero teraz daje zysk. Nie mylić z hajsem. :/