|
Film Moniki Montean-Pańków ma ciekawą obsadę, ze znakomitym Janem Englertem na czele, i nie mniej interesujący punkt wyjścia - emerytowany lekarz bierze udział w wypadku drogowym, w którym ginie młody człowiek. Na pierwszy plan wysuwa się zatem kwestia poczucia odpowiedzialności, winy (rzeczywistej bądź domniemanej), moralności i szczerości w relacjach rodzinnych. To wszystko stwarzało szansę na dobry film, którym "Skrzyżowanie" nie jest.
Nie wiem, co było głównym powodem tego stanu rzeczy, ale pewnie na porażkę przedsięwzięcia złożyło się wiele czynników: słaba reżyseria, fatalna realizacja, kiepskie dialogi, brak większych emocji między bohaterami, co udziela się też widzowi. Koniec końców z całego filmu pozostaje obraz ciężko oddychającego Englerta, który męczy się chyba nie mniej niż jego bohater, mierzący się z chorobą, wątpliwościami natury moralnej i niezrozumieniem ze strony otoczenia.
Pamiętam wywiad z tym świetnym przecież aktorem, w którym z goryczą mówił o tym, że "Skrzyżowania" nie zakwalifikowano do festiwalu w Gdyni. Między wierszami można było wyczytać, że to niechęć środowiska do Englerta była tego powodem. Tak daleko bym nie szedł. Owszem, w historii gdyńskiej imprezy zdarzały się z pewnością filmy gorsze od tego, ale na jego nieobecności w konkursie nikt (poza twórcami i producentami) raczej nie stracił, bo to po prostu nieudany, przeciętny film.
5/10.
_________________
My żyjemy!
|
Zaloguj
Zarejestruj
FAQ
Szukaj
Oglądałem ten film chyba z pół roku temu i trochę już z pamięci uleciał, bo nie był faktycznie nadzwyczajny. Ale też chyba oceniłbym go na 5/10, z etykietą właśnie "Przeciętny", a nie "fatalny, nieudany".
Film jest nieudany, ale dzięki aktorom jakoś go przetrwałem, więc stąd ta ocena.